Πώς να σκοτώσουμε το σκουλήκι που μας ροκανίζει από μέσα.
Με πόρο σώματος 150 ετών, ζούμε 2-2,5 φορές λιγότερο.
Σύμφωνα με νέα έρευνα, η ζωή μας μειώνεται μοιραία από μια στρατιά από διάφορα παράσιτα - σκουλήκια, αμοιβάδες, σκαθάρια και μύκητες.
Πού ζουν οι κανίβαλοι;
Σχεδόν όλοι βιώνουν μια παρασιτική ασθένεια τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αλλά ταυτόχρονα, τα παράσιτα αντιμετωπίζονται συχνά ελαφρά. Σκέψου, σκουλήκια. Είναι ντροπιαστικό, αλλά όχι μοιραίο.
Ωστόσο, τα παράσιτα είναι πιο τρομακτικά και πιο ύπουλα. Δεν είναι απλώς μικροκλέφτες που τρώνε το φαγητό μας μέσα μας. Μας τρώνε επίσης, τρέφοντας τη σάρκα και το αίμα μας - πραγματικοί κανίβαλοι και βρικόλακες.
Τα παράσιτα είναι πολύ διαφορετικά. έχουν μελετηθεί μόνο τριακόσια είδη σκουληκιών. Και ζουν όχι μόνο στα έντερα. Υπάρχουν είδη παρασίτων που «φράζουν» τους λεμφαδένες, γεγονός που οδηγεί στην ανάπτυξη της λεγόμενης ελεφαντίασης. Τα άκρα του χρήστη διογκώνονται σε απίστευτα μεγέθη. Ένα μικροσκοπικό πουλάκι, χωρίς να σκοτώσει τον ξενιστή του, παραμορφώνει την εμφάνισή του σε σημείο ασχήμιας και η ιατρική εξακολουθεί να μην μπορεί να αντιμετωπίσει προχωρημένες περιπτώσεις.
Η αιχμηρή αμοιβάδα μπορεί να εγκατασταθεί στο μάτι σας. Στην αρχή - ένα, αλλά σύντομα γίνεται κατάφυτο με απογόνους. Τα παράσιτα θα δημιουργήσουν μια ολόκληρη αποικία και θα καταστρέψουν τον κερατοειδή. Ακολουθεί η τύφλωση.
Κατ 'αρχήν, τα παράσιτα μπορούν να επιλέξουν σχεδόν οποιοδήποτε μέρος στο σώμα μας. Τα ονόματά τους μιλούν για τους βιότοπούς τους και ταυτόχρονα για τις γαστρονομικές τους προτιμήσεις. Για παράδειγμα, τύποι ταινίας: χοιρινό και βοοειδή ταινία. Μεταξύ των πλατέων σκουληκιών υπάρχουν πραγματικοί καλοφαγάδες: το συκώτι, το πνευμονικό τρύπημα.
Μερικά παράσιτα κατοικούν στον εγκέφαλο. Με ό,τι συνεπάγεται: από απώλεια μνήμης μέχρι ψυχικές ασθένειες και θάνατο.
Το BBC έκανε μια ταινία για πειράματα με εθελοντές. Ένας Άγγλος συμφώνησε να καλλιεργήσει κυριολεκτικά μια ταινία ταύρου μέσα του. Έχοντας καταπιεί μια προνύμφη μπροστά από έναν τηλεφακό, ο εθελοντής έπλυνε με τόλμη το γεύμα του με ένα μπουκάλι κρασί και άρχισε να γίνεται τακτικά η διάγνωση. Σε 11 εβδομάδες, η ταινία μεγάλωσε σε πολύ εντυπωσιακό μέγεθος. Όταν το παράσιτο που μοιάζει με κορδέλα αφαιρέθηκε από το σώμα του ερευνητή, αποδείχθηκε ότι ξεπέρασε τον ιδιοκτήτη του σε ύψος: 2,5 μέτρα.
Σημειώστε ότι η ταινία ταύρου μπορεί εύκολα να φτάσει τα 7-10 μέτρα. Απλώς δώστε του το ελεύθερο: Θέλω να πω, τρώτε καλά. Είναι αλήθεια ότι η απαλλαγή από τέτοια αηδία σήμερα είναι αρκετά εύκολη: έχουν δημιουργηθεί αποτελεσματικά δισκία για σκουλήκια.
Μια άλλη ιστορία: τα παιδιά ενός νησιού στην Πολυνησία είναι σχεδόν 100 τοις εκατό φορείς εντερικών σκουληκιών. Καθώς αναπτύσσονται, τα παράσιτα μετακινούνται από τα έντερα στους πνεύμονες, όπου, έχοντας τελικά ωριμάσει, βήχουν και επιστρέφουν στα έντερα, όπου ζουν ήδη ευτυχισμένα. Ένα παιδί, φυσικά, είναι το αντίθετο. Οι γιατροί μοιράζουν χάπια και έναν μικρό κουβά στα παιδιά. Το τελευταίο είναι για σκουλήκια, από τα οποία 5-7 κομμάτια βγαίνουν από εξαντλημένο παιδικό σώμα, το καθένα μήκους 10-15 εκατοστών. Μετά από αυτό όλα ξεκινούν από την αρχή: τα παιδιά σκάβουν στο χώμα - οι γιατροί μοιράζουν χάπια και κουβάδες...
Ένα εντελώς φαντασμαγορικό παράσιτο: ένα ψάρι στον Αμαζόνιο που συνήθως ρουφά το αίμα μεγαλύτερων ψαριών, αναγνωρίζοντας το θύμα με ουρία. Αλλά αν ένα άτομο απαλλάξει απρόσεκτα τον εαυτό του από το νερό, τότε αυτό δαγκώνει... Λοιπόν, καταλαβαίνετε. Στην πραγματικότητα, όλα αυτά φαίνεται να είναι μια ιστορία τρόμου από μια σειρά παραμυθιών γύρω από τη φωτιά. Αλλά οι εικονολήπτες του BBC δεν τεμπέλησαν πολύ να βρουν το θύμα, από το οποίο οι χειρουργοί έκοψαν ένα ξεδιάντροπο ψάρι από εκείνο ακριβώς το μέρος. Το παράσιτο κατάφερε να εγκατασταθεί στο πέος, προκαλώντας κολασμένο πόνο στον ιδιοκτήτη.
Δεν συνιστάται σε όλους να παρακολουθήσουν αυτήν την ταινία. Το θέαμα δεν είναι για λιπόθυμους.
αμφιλεγόμενη
Η σύγχρονη επιστήμη λέει ότι ο παρασιτισμός δεν είναι η ειρηνική συνύπαρξη γενετικά διαφορετικών οργανισμών. Με απλά λόγια, το παράσιτο χρησιμοποιεί τον ξενιστή ως πηγή τροφής και ενδιαίτημα.
Αλλά ήταν έτσι πριν. Σήμερα, αρκετοί επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα παράσιτα του 21ου αιώνα όχι μόνο γλεντάνε με τους οικοδεσπότες τους, αλλά μαθαίνουν σιγά σιγά να τα χειρίζονται. Το πιο απλό παράδειγμα: ορισμένοι τύποι σκουληκιών πρέπει να αφήσουν ένα άτομο για κάποιο χρονικό διάστημα και να καταλήξουν στο νερό για να αναπαραχθούν. Τα σκουλήκια προκαλούν έλκη στο δέρμα, ένα άτομο βιώνει μια έντονη αίσθηση καψίματος, τρέχει στο πλησιέστερο σώμα νερού και πλένει τις πληγές. Και αργότερα, στην ίδια δεξαμενή, μολύνεται ξανά από τους απογόνους των παρασίτων.
Είναι αλήθεια ότι αυτή η μέθοδος θα λειτουργήσει σε ένα χωριό της Αφρικής ή της Νοτιοανατολικής Ασίας, αλλά είναι απίθανο να λειτουργήσει σε μια ανεπτυγμένη χώρα. Και ακόμη περισσότερο στην πόλη.
Για τους κατοίκους των μητροπολιτικών, οι μορφές χειραγώγησης είναι πιο περίπλοκες. Τα πιο κοινά ανθρώπινα παράσιτα είναι τα πλάσματα που ονομάζονται τοξόπλασμα. Παλαιότερα, θεωρούνταν αβλαβή. Έρευνες στην Αγγλία και την Τσεχική Δημοκρατία δείχνουν ότι τα παράσιτα αλληλεπιδρούν με χημικές ουσίες του ανθρώπινου εγκεφάλου. Και έχουν σχεδόν την ικανότητα να ελέγχουν τον εγκέφαλο.
Μέχρι στιγμής, ακόμη και οι πιο ριζοσπαστικοί επιστήμονες δεν διακινδυνεύουν να ισχυριστούν ότι υπάρχει κάποιο ύπουλο υποκείμενο σε αυτό. Εξάλλου, σκοτώνοντας τον οικοδεσπότη, το παράσιτο είτε θα πεθάνει είτε θα αναγκαστεί να αναζητήσει νέο καταφύγιο και «τραπεζαρία». Και γιατί το χρειάζονται αυτό;
Ωστόσο, η παρατήρηση εθελοντών που μολύνθηκαν με τοξόπλασμα έδειξε ότι έχουν αργή αντίδραση και ύποπτα συχνά (πιο συχνά παρά μη μολυσμένοι) διαπράττουν απερίσκεπτες πράξεις. Το οποίο, τουλάχιστον, μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό, ατύχημα ή ατύχημα.
Υπάρχει επίσης μια θεωρία ότι τα παράσιτα είναι σε θέση να επαναπρογραμματίσουν το σώμα μας για μικρότερο κύκλο ζωής.
Τι να κάνουμε;
Πρώτα απ 'όλα, τηρήστε την υγιεινή. Πλένετε τα χέρια σας, μην τρώτε από βρώμικα πιάτα στα οποία έχουν συρθεί μύγες.
Παρακολουθήστε την ποιότητα των τροφίμων και των ποτών. Τα παράσιτα εισέρχονται συχνά στο ανθρώπινο σώμα μέσω βρώμικου νερού και τροφής (η περιβόητη ταινία των βοοειδών μπορεί εύκολα να αλιευθεί με ένα κομμάτι μισοψημένου κρέατος).
Καθαρίζετε και αερίζετε το σπίτι πιο συχνά. Οι προνύμφες και τα αυγά των παρασίτων μπορούν να εισέλθουν στο διαμέρισμά σας στη γούνα των κατοικίδιων ζώων ή στα παπούτσια σας.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, φροντίστε τον εαυτό σας στις διακοπές, ειδικά όταν ταξιδεύετε σε εξωτικές χώρες.
Συμπτώματα και εξωτερικά σημάδια βλάβης από εσωτερικά παράσιτα:
- το δέρμα είναι τραχύ, πορώδες, επιρρεπές στην κυτταρίτιδα, το σχηματισμό σπυριών, μαύρων στιγμάτων και ελκών.
- χρόνια κόπωση χωρίς προφανή λόγο, κατάθλιψη, νευρικότητα, διαταραχή ύπνου.
- αυξημένη ευαισθησία στις καιρικές αλλαγές. Φυτοαγγειακή δυστονία. Υπόταση;
- πονοκεφάλους?
- επίμονα κρυολογήματα και βρογχοπνευμονικές ασθένειες.
- Διαταραχές βάρους και μεταβολισμού. Τακτικές κρίσεις πείνας ή απώλεια όρεξης.
- πόνος στους μύες και τις αρθρώσεις.
- ναυτία, διαταραχές κοπράνων, μετεωρισμός.